1 februari op Ned2 22:50 - 23:40 NCRV Dokument: Zes adopties Brazilië |
|
Door:
El Gato
- Lid
Datum:
01-02-2010 09:14:51 | | Huisarts Sep en zijn vrouw adopteren zes Braziliaanse kinderen uit één gezin. Na anderhalf jaar volgt een echtscheiding en staat de vader alleen voor de opvoeding van de kinderen, die steeds meer gedragsproblemen vertonen. Afl.: Naar Brazilië. Deborah en Daniel zijn samen met hun broers en zusje geadopteerd. Ze gaan in Brazilië op zoek naar hun biologische ouders. Het wordt een emotionele ontmoeting met verstrekkende gevolgen.
www.nederland2.nl/gids/aflevering/ncrv-dokument-zes-adopties-brazilie/143028246 |
|
Door:
El Gato
- Lid
Datum:
01-02-2010 09:19:25 | | Via onderstaande link kun je deze aflevering zien.
player.omroep.nl/?aflID=10570085 |
|
Door:
Hazel
- Lid
Datum:
02-02-2010 02:16:57 | | kun je het in het kort uitleggen, mijn internet is te traag? |
|
| |
|
|
Door:
Gaúcho
- Lid
Datum:
02-02-2010 11:01:42 | | Ik heb net beide uitzendingen gezien. Moet zeggen best heftig. Dit is wel een bekend verschijnsel bij geadopteerde kinderen. Moet zeggen ben onder de indruk. Dat zij uiteindelijk naar Brasil zijn gegaan vond ik wel een goede stap al vond de oudste dochter egegeven moment dat niet. Maar haar uitspraak kon wel een moment opname zijn. Mooie reportage die veel respect verdiend. |
|
Door:
T2
- Lid
Datum:
02-02-2010 19:47:39 | | Ik heb het gisterenavond gezien op tv. Ik vond het zeer interessant. Zes kinderen uit hetzelfde gezin zijn in 1996 door een Nederlands stel geadopteerd. De reden was dat de echte ouders heel arm waren. De vader van het adoptiegezin is een dokter. Zodoende woonde ze ergens in het Oosten van het land in een mooi gezellig huis met internet en hond.
Het is mooi hoe die kinderen, met duidelijk Braziliaanse kenmerken, heel Hollands zijn geworden. Ze spreken met een Oosters accent. Wat me opviel is hoe Brazilianen tijdens het ontmoeten van de biologische ouders veel warmer zijn. Als de teenagers uit Nederland door hun bloedverwanten en buren van de biologische ouders omhelst worden, staan ze er een beetje houterig en koud bij. Maar het mooie is dat je direct ziet dat de zes aan het leren zijn van die nieuwe cultuur. Ze wisten maar weinig van Brazilie. Ze luisteren in Nederland naar Rap muziek en spreken geen woord Portugees.
Het viel mij op dat de meeste van die teenagers een beetje dommig overkomen, terwijl hun adoptievader natuurlijk een ontwikkeld man is. Ligt dit aan de roots? Of ligt dit aan gebrekkige sturing tijdens het opvoedtraject? Of zijn zes kinderen eenvoudig te veel om op te voeden?
Het was heel emotioneel van de biologische moeder om vooral de oudste dochter te zien. Een hele mooie griet vond ik. Al begint ze al met foute dingen als kromlopen, buikje kweken, roken en een lelijk dialect praten. Haar biologisch moeder was helemaal in de wolken om een ''spiegelbeeld'' van haarzelf te zien, maar dan in de beste jaren.
Ik kan me goed voorstellen dat het meer vragen heeft gecreeerd voor de zes. Nu moeten ze ieder gaan uitmaken wat ze in de toekomst gaan doen met hun Braziliaanse achtergrond. Gaan ze daar al hun spaargeld en vakantiedagen voor opmaken? Gaan ze geld sturen? Gaan ze Skypen? Hoe voelt het als je weet dat je echte vader en moeder daar in de armoede zitten? Ze beginnen allebei al fysieke ongemakken te krijgen. Maar de meeste van de zes in Nederland staan nog niet op eigen benen om ze regelmatig te kunnen zien of te helpen.
Ook triest voor die oude mensen om de kids weer te zien vertrekken.
Naar mijn mening moeten ze er niet zo druk overmaken en niet te veel haasten. Over een jaartje of twee gewoon nog een keertje gaan. En nog wat van het land daar bekijken. En natuurlijk veel meer leren van de cultuur, taal en muziek. Want Brazilie is wel een heel heftig land. Er zal een wereld voor ze open gaan.
|
|
Door:
El Gato
- Lid
Datum:
02-02-2010 20:29:00 | | De biologische moeder verteld dat anderen vonden dat zo een groot gezin niet met zijn allen in een tent mochten wonen. Niemand van hun familie was bereid mee te helpen om een bewoonbaar onderkomen van hout te maken waardoor de kinderen niet meer terug naar huis mochten. De oudste dochter wordt door de kinderbescherming bij de tante weggehaald omdat ze als kinderslaaf misbruikt wordt voor huishoudelijke taken. (Een bekend verschijnsel in Brazilie) Diezelfde tante nodigt na 13 jaar bij het weerzien iedereen uit voor een gezamenlijke bbq. Ff mooie sier maken. Aan het einde van aflevering 2 wordt er gezegd dat hun ouders uit elkaar zijn. Dat hun moeder bij familie ingetrokken is. Dus dat waarschijnlijk hun bijna blinde vader ziels alleen in zijn nieuwe onderkomen zit.
Het lijkt er sterk op dat het vooral deze tante is die de regie in handen heeft over het meeste wat er in het verleden gebeurd is en nu nog steeds plaats vindt. Van je familie moet je het maar hebben.
|
|
Door:
T2
- Lid
Datum:
02-02-2010 21:08:03 | | Gato,
Bedankt voor de waardevolle aanvulling. Ongelooflijk he. Sem vergonha. Misschien had die oudste dochter groot gelijk toen ze op het laatst de conclusie trok dat haar leven in Nederland is. Hoe klein je ook bent. Als je hebt meegemaakt dat je als kindslaaf wordt misbruikt, heb je het helemaal gehad lijkt me.
|
|
Door:
edinho
- Lid
Datum:
03-02-2010 12:43:47 | | Ik denk dat de kinderen destijds vreselijk verwaarloosd zijn. Het verhaal van die tent bouwen etc. is gewoon ´een smoes´ geweest om die kinderen weg te halen. Alles beter dan die kinderen laten daar blijven. Vervolgens heeft die de rest van de familie geprobeerd om misschien nog enigszins op te voeden, zoals die oudste dochter, maar dat bleek natuurlijk een hele klus. Ik zou mijn pijlen eens willen richten op die organisatie die de adopties regelt in Brazilie en met buitenlanders. Volgens mij zijn die kinderen ´netjes´ verpakt als 6 lieve broertjes en zusjes. Die arts zei niet voor niets dat hij nu toch wat meer achtergrondinformatie heeft gekregen dan bij aanvang van de adoptie. Er zal ongetwijfeld verteld zijn dat de ouders geen financiele middelen hadden om op te voeden. Het hele traject daarna is hem waarschijnlijk niet verteld een daarin is van alles gebeurt. In Brazilie worden adoptieouders gescreend door de instantie. Adoptieouders moeten minimaal een bepaalde tijd een traject doorlopen en het weeshuis tig malen bezoeken. Deze screening is ongetwijfeld niet hetzelfde als voor buitenlandse adoptieouders. Volgens mij worden de ´moeilijke´ gevallen naar het buitenland gestuurd, omdat de buitenlandse adoptieouders vaak ´hopeloos´ zijn en al heel lang hebben moeten wachten.
Slachtoffer is natuurlijk altijd het kind. Die twee oudsten hebben door de verwaarlozing van die ouders nog steeds slapeloze nachten en de rest.... |
|
Door:
Raymo
- Lid
Datum:
03-02-2010 13:20:47 | | Ik heb het gisteravond zitten kijken. De gedragsproblemen die de kinderen in NL vertonen, komen bij veel kinderen die geadopteerd zijn voor.
Verstandelijk gezien: de oudste jongen zit op speciaal onderwijs, waardoor hij het stempel krijgt van 'verstandelijke beperking'. Een deel zal te wijden zijn aan zijn afkomst. De tante zei zoiets ook over vader. Maar een deel ook aan een ontwikkelingsachterstand die hij heeft opgelopen ten tijden van de verwaarlozing bij biologische ouders (luister naar het verhaal van de buurman).
Ondanks de vele vragen die erbij gekomen zijn na het bezoek aan Brazilië, hoop ik dat alle kinderen het een plekje kunnen geven en dat ze daar goeie begeleiding bij krijgen.
Ik vind dat het meisje, op het einde, gelijk heeft: "Denk goed na, voor dat je een kindje uit een arm land weg haalt!"
|
|
Door:
El Gato
- Lid
Datum:
03-02-2010 14:14:52 | | Zoals Raymo opmerkt zal het een kind die onzeker is en zoekende naar zijn identiteit geen goed doen als hem verteld wordt dat hij geestelijk gehandicapt is.
Het is ook niet bevorderlijk dat de oudste zoon blijkbaar veel aan de alcohol en andere drugssoorten kan zitten.
Indien de biologische ouders wel over afdoende financiën zouden hebben beschikt zou het nooit tot uithuisplaatsing en adoptie gekomen zijn. Het onrustige temperament welke in ieder geval de twee oudste kinderen hebben is veel Brazilianen eigen. Het is niet vreemd dat dit botst met een Hollandse koelere vader, ook al is hij arts.
Het Braziliaans opvliegende temperament is een van de eerste zaken die kan botsen tegen de Hollandse introverte houding.
|
|
Door:
El Gato
- Lid
Datum:
03-02-2010 14:41:50 | | Waarom worden adoptieouders helemaal door gezaagd en moeten ze met aardig wat geld over de brug komen voordat de adoptie daadwerkelijk mag plaats hebben.
Moet je niet iedere volwassene een test van bekwaamheid af laten leggen voordat ze aan kinderen beginnen.
|
|
Door:
Raymo
- Lid
Datum:
03-02-2010 18:20:58 | | Idd dat introverte van de vader (arts) viel mij ook op. Hij at niet met de kinderen en, ondanks dat hij met het meisje wel een contact leek te hebben, zag je weinig affectie tussen hem en de kinderen. Maar dit is natuurlijk moeilijk om te beoordelen achter een beeldbuis, zonder de hele geschiedenis te kennen. Hij kwam bij mij koud over, behalve toen hij die foto van het begin liet zien.
Brazilianen zijn normaal gesproken warmer en de familie(banden) zijn vaak belangrijk. Dit miste ik in dit verhaal, in NL dan. |
|
Door:
T2
- Lid
Datum:
03-02-2010 22:11:13 | | Zojuist heb ik ook deel 1 gezien. En meteen er achteraan nog een keer deel 2.
Wat viel me nog meer op?
1. Die pa in Nederland praat zonder Twents dialect, terwijl de kids wel met dialect praten. Dialect leer je blijkbaar op straat en niet thuis.
2. Hij heeft ze een lange tijd alleen opgevoed. Want de adoptie heeft ook een behoorlijke invloed gehad op de familie, met als gevolg een scheiding in Nederland.
3. ''Die vader is wel dun'', zei Sam. Hij had het gewoon over zijn eigen vader. Kan je nagaan hoe groot de afstand toch was. Later zag je wel dat die Sam makkelijk knuffels gaf. Ook die oudste was best wel sociaal sterk met die ouders in Parana. Het lijkt erop dat Daniel het beter met vrouwen kan vinden dan met mannen.
4. Op 10.35 in het tweede deel zoemt de TV Sudeste even in op de Nederlandse pa. Precies en alleen het moment dat hij een 'joint' dichtlikt. 
5. Op 33.48 van deel 1. Als die vader jarig is. Krijgen de zussen geen felicitatie kus. Maar die grote hond op de bank krijgt er een vol op de bek. :0
6. Wat ik niet begrijp is wanneer de adoptievader zegt: Als ik van te voren had geweten dat de familie jaren achter elkaar onsuccesvol was in het runnen van de familie, was ik nooit aan die adoptie begonnen. Ik begrijp dit niet. Naar mijn mening worden kinderen juist ter adoptie aangeboden als er problemen zijn. Tenzij de ouders natuurlijk overleden zijn. Kan iemand dit uitleggen?
7. En dan die opmerking van de buurman. ''Het heeft ze 30 miljoen Reaal gekost om hier te komen''. Waarop die biologische vader zegt: ''Meu Deus, van dat geld had ik hier een huis kunnen laten bouwen; ik had een metselaar in dienst kunnen nemen''. Wat een uit de duim gezogen fantasie.
8. Andrea en Roberto hebben de hele documentaire nauwelijks gesproken.
Gelukkig heeft die Daniel die rapmuziek als uitlaatklep. Hopelijk kan hij daar iets nuttigs mee doen in de toekomst. Ik zou ze over vijf jaar nog wel eens een keer op tv willen zien. Kijken wat er dan van de ze geworden is.
Ik heb van deze documentaire erg genoten.
Met de groeten van T2.
|
|
